MENU
PL
IT
EN
ES
FR
RS
CZ
NL
DE
PL Ograniczanie ryzyka na ziemi - Dron STS - świadectwo pilota BSP (STS-01/STS-02)
Pytania Ograniczanie ryzyka na ziemi - Scenariusze standardowe STS-01 i STS-02
Jeżeli w kategorii szczególnej ryzyko naziemne nie może zostać objęte scenariuszem standardowym, operator musi przede wszystkim:
Dostępny system ograniczania skutków uderzenia to spadochron, który otwiera się dzięki sile grawitacji w ciągu 2 sekund. Zgodnie ze wzorem h = 1/2·g·t² minimalna wysokość wyzwolenia umożliwiająca dotrzymanie dopuszczalnej energii uderzenia wynosi około:
Na obszarze zaludnionym wykonujesz operację STS-01 bezzałogowym statkiem powietrznym o masie 4 kg (MTOM poniżej 10 kg). Maksymalna wysokość lotu wynosi 30 metrów. Minimalna szerokość naziemnej strefy buforowej ryzyka (Ground Risk Buffer), odczytana z tabeli w UAS.STS-01.020, wynosi:
Inny bezzałogowy statek powietrzny (BSP) zbliża się do twojego tak, że oba lecą czołowo ku sobie. Zgodnie z ogólnymi zasadami unikania kolizji, ty:
W odniesieniu do kontrolowanego obszaru naziemnego właściwym środkiem ograniczania ryzyka naziemnego jest:
W jaki sposób w scenariuszu standardowym STS-01 ustala się minimalną szerokość naziemnej strefy buforowej ryzyka (Ground Risk Buffer)?
Gdzie w STS-01 znajduje się naziemna strefa buforowa ryzyka względem pozostałych objętości operacyjnych?
Jak zmienia się szerokość naziemnej strefy buforowej ryzyka dla statku powietrznego o MTOM większej lub równej 10 kg w STS-01 w zależności od wysokości lotu H (przypadki H = 60, 90 i 120 m)?
W odniesieniu do toru lotu w pobliżu publiczności właściwym środkiem ograniczania ryzyka naziemnego jest:
Który parametr statku powietrznego – obok wysokości lotu – decyduje o tym, którą kolumnę tabeli należy zastosować do odczytania szerokości naziemnej strefy buforowej ryzyka w STS-01?
